Messerschmitt Me328Autor:Bartłomiej Poniewierski w dniu:2013-01-21 18:11:29

Artystyczna wizja Me 328 (rys. Gert Heumann)

Rozpoczęcie masowej produkcji odrzutowych silników pulsacyjnych rozbudziło w niemieckich konstruktorach lotniczych nadzieje na zbudowanie samolotów o wysokich osiągach, przewyższających maszyny aliantów. Gdy Niemcy zaczęły tracić przewagę strategiczną w powietrzu poświęcono sporo sił i środków na prace związane z nowymi rozwiązaniami w tym nad adaptacją silników pulsacyjnych dla pilotowanych maszyn. Konstrukcje takie były zazwyczaj promowane przez „lotniczych szarlatanów” i choć już na pierwszy rzut oka wydawały się być niemożliwe do zrealizowania to pokusa zbudowania samolotu o doskonałych parametrach z tanich nie deficytowych materiałów była ogromna. Większości projektów nigdy nie zrealizowano  lecz kilka prowadzonych głównie przez wielkie wytwórnie, które także uległy „pulsacyjnej gorączce” doprowadzono do etapu latającego prototypu.

W lipcu 1941 r. Messerschitt we współpracy z firmą Deuschen Forschungsinstitut fur Segeflug (DFS) rozpoczął projektowanie systemu „Deichselschlepp” którego częścią miał być napędzany silnikiem pulsacyjnym myśliwiec P.1079/17. By silnik mógł podjąć pracę konieczne było rozpędzenie go. Zakładano, że P1079/17 będzie wyciągany bądź przenoszony na grzbiecie przez bombowce. W ten sposób miał zapewnić eskortę własnym wyprawą bombowym. W 1942 r. „Deichselschlepp” trafił na listę RLM a myśliwiec otrzymał oznaczenie Me 328.

 

Po otrzymaniu sporych środków finansowych przystąpiono do energicznych prac. Już po dwóch miesiącach przedstawiono projekty aż sześciu wersji samolotu mające powstać głównie z  łatwo dostępnych materiałów.

  • A-1 stanowił podstawową wersję myśliwską uzbrojoną w dwa 20 mm działka zamontowane w nosie kadłuba. Napęd zapewnić  miały dwa, umieszczone na bokach tylnej części kadłuba, silniki Argus As 014 (ciąg 3300 kN). Trapezowe skrzydła zamocowano do wrzecionowatego kadłuba. Statecznik pionowy przejęto z Me 262 a usterzenie poziome z Me 109F/G. W kadłubie centralnie umieszczona kabina osłonięta była owiewką ze szkła pancernego. Kadłubowe zbiorniki miały pojemność 500 dm3. Samolot miał lądować na pojedynczej płozie, zakładano także możliwość skoku pilota ze spadochronem.
  • A-2 był uzbrojony w dwa działka 30 mm i dwa 20 mm. Napęd zapewnić miały cztery silniki Argus umieszczone na bokach kadłuba i na końcówkach przedłużonych skrzydeł.
  • A-3 był identyczny z A-2, przewidziano w nim montaż instalacji do pobierania paliwa w powietrzu.

Prawodopodobnie Me328 A1 na grzbiecie Do-217 (foto. archiwum)

Wersje B były maszynami bombowymi.
  • B-1 mógł przenosić pod płozą jedną 500 kg bombę. W przedniej części kadłuba umieszczono dodatkowe zbiorniki paliwa.
  • B-2 był rozwinięciem A-2, mógł przenieść 1000 kg bombę.
  • B-3 oparto na B-2, ograniczono jednak ilość paliwa a wagę pojedynczej bomby zwiększono do 1400 kg.

Messerschmitt Me328 B1 (foto. archiwum)

 

W marcu 1943 r. zdecydowano się oprzeć projekt na wcześniejszych wersjach B lecz wprowadzono szereg modyfikacji. Silniki przeniesiono pod skrzydła. Punkty mocowań zaopatrzono w system tłumienia drgań i ładunki wybuchowe umożliwiające ich odstrzelenie. Energię elektryczną początkowo zapewniały akumulatory później dwie prądnice napędzane niewielkimi śmigłami.

 

Pierwszy prototyp Me 328 V1 bez silników osadzono na grzbiecie Do 217. Po wyniesieniu na wysokość od 3 do 6 tysięcy metrów samoloty rozdzielały się. Myśliwiec lotem ślizgowym wracał na lotnisko.

 

Prototyp Me 328 V1 (foto. archiwum)


Prototypy V2 i V3 testowano podobnie jednak miały one nieco zmniejszoną rozpiętość skrzydeł. Balast wodny symulował obciążenie paliwem i uzbrojeniem. Próby lotów ślizgowych całkowicie dyskwalifikowały samolot z roli myśliwca. Zaplanowano więc masową budowę w charakterze szybkiego bombowca. Brano pod uwagę także możliwość stworzenia na podstawie Me 328 latających bomb kierowanych przez pilotów samobójców.

 

Prototypy V4 do V10 wyposażono w silniki a ich konstrukcja była całkowicie drewniana. Pilot był chroniony 15 mm stalowymi płytami i 8 cm szybą pancerną. W sytuacji awaryjnej tył samolotu mógł być odstrzelony a pilot wypadał do tyłu przez powstały otwór. Na skrzydłach umieszczono przecinacze lin balonów zaporowych. Do amortyzacji płozy użyto goleni z Fw 200. Do płozy mocowano bombę, lądowanie było możliwe jedynie po zrzucie. Maszyny V-7 do V-10 testowano ze specjalnymi wózkami służącymi do startu przy pomocy odrzucanych rakiet.

Po przeprowadzeniu prób okazało się, że silniki pulsacyjne nie nadają się do napędu pilotowanych samolotów. Wibracje wywoływane przez Argusy powodowały powstawanie wielu groźnych awarii. Manewrowanie samolotem też nie było łatwą sprawą. Wykonywanie nawet podstawowych manewrów powodowało wyłączanie się silników. Lot ślizgowy bez napędu wymagał od lotników najwyższych kwalifikacji. Najciekawszym choć niezrealizowanym pomysłem był projekt zabudowy instalacji do pobierania paliwa w locie. Projekt zakończono pod koniec 1944 r.

Wiosną 1944 r. w lotach uczestniczyła Hanna Reitsch.

Opis techniczny

 

Me 328 był jednomiejscowym samolotem myśliwskim – Me 328A bądź bombowym Me 328B. W obu wersjach średniopłat konstrukcji drewnianej. W wersjach myśliwskich uzbrojenie stanowiły kombinacje działek 30 i 20 mm, w bombowych pojedyncza bomba 500, 1000, 1400 kg.

 

Dane techniczne

                                            

                                                             Me328  V1                                         M328 B-2

 

  • rozpiętość [m]                           8,53                                                    8,5
  • długość [m]                               6,97                                                    6,8
  • wysokość [m]                            1,6                                                     1,6
  • masa własna [kg]                       ?                                                      1545 kg
  • prędkość maks [km/h]              824 (obliczeniowa)                        650
  • pułap [m]                                     ?                                                       6800
  • zasięg [km]                                  ?                                                       750