Linke Hoffman R-IIAutor:Jacek Waszczuk w dniu:2013-05-26 22:12:41
 

     Linke Hoffman to największa fabryka w Breslau (dzisiejszy Wrocław),  która na przełomie XIX i XX wieku produkowała głównie tabor kolejowy. Podczas I wojny światowej, wykorzystując zaplecze techniczne, konstruowano i budowano tu ciężkie samoloty bombowe serii R. W tym czasie największe niemieckie  bombowce otrzymywały kryptonim R od słowa Riesenflugzeug (Ciężki bombowiec). Samolot R-I opracował  inż. Paweł Stumpf w nietypowym układzie.

Fot.1. Samolot R-I

By ograniczyć opory aerodynamiczne cztery silniki umieszczono w kadłubie. Za pomocą wałów i przekładni moc przekazano na dwa śmigła umieszczone przed skrzydłami. Dodatkowo konstruktor pomyślał o ograniczonej widzialności potężnego samolotu w powietrzu, zaproponował pokrycie tylnej części kadłuba przeźroczystym cellonem. Prototyp w takim układzie rozbił się, podczas jednego z pierwszych lotów. Prace kontynuowano ze zmianami. W Linke Hofmann powstał poprawiony R-II posiadał również cztery silniki umieszczone w kadłubie, tym razem za pomocą wału i przekładni silniki napędzały jedno potężne śmigło umieszczone na przedzie kadłuba. Projekt opracowany w 1917 roku został skierowany do realizacji. Pokrycie kadłuba w R-II wykonano już metodą tradycyjną kryty sklejką. Samolot oblatano w 1919 roku  już po zakończeniu I wojny światowej. Śmigło zabudowane w R-II o rekordowej średnicy 6,9 m do dziś jest największym śmigłem używanym w normalnym samolocie. Udało się zbudować dwa samoloty R-II o numerach seryjnych R 55/17 i R58/17 podczas lotów testowych okazało się iż po starcie i wzniesieniu na pułap przelotowy samolot może lecieć na dwóch silnikach pracujących i dwóch wyłączonych. W takim wypadku przy  prędkości przelotowej 119 km czas lotu wynosił ok. 30 godz. Przy normalnym locie z czterema pracującymi silnikami przy prędkości przelotowej czas lotu wynosił ok. 7 godzin. Planowano produkcję 12 samolotów w wersji pasażerskiej, niestety postanowienia traktatu wersalskiego przekreśliły plany i projekt został skreślony* W późniejszym okresie podobny układ aerodynamiczny czyli wielosilnikowy napęd zabudowany w kadłubie napędzający pojedyncze śmigło poza kilkoma przypadkami nie był powtarzany

Fot.2. Samolot R-II

NAPĘD:

Cztery silniki rzędowe sześciocylindrowe chłodzone wodą Mercedes D IVa o mocy po 260 kM każdy, jedno drewniane śmigło typu Garuda o średnicy 6,90 m na przedzie kadłuba.

UZBROJENIE:

Cztery ruchome KM'y kal. 7,9 mm oraz 900 kg bomb

DANE PODSTAWOWE:
rozpiętość, m - 42,16
długość, m - 20,33
powierzchnia nośna, m2 -  320
masa własna, kg - 8000
masa całkowita, kg - 12 300
prędkość maksymalna, km/h - 130
zasięg, km - 1040

 

* wielkość śmigła pośrednio pokazuje postęp technologiczny w technice lotniczej. Skonstruowany podczas II wojny światowej najcięższy myśliwiec jednosilnikowy Republic P-47 Thunderbolt wyposażony w silnik o mocy maksymalnej 2300 kM z wtryskiem wody z metanolem posiadał śmigło czterołopatowe o średnicy zaledwie 3,96 m. Rosyjskie silniki turbośmigłowe NK-12MA o mocy 15 000 kM posiadały śmigła przeciwbieżne o średnicy po 6,2 m. Porównując śmigła do dzisiejszych samolotów większymi może się poszczycić jedynie samolot pionowego startu i lądowania V-22 Osprey.

Fot.3. Samolot R-II