Fliegeführer IrakAutor:Bartłomiej Poniewierski w dniu:2013-03-22 13:31:59

Od zakończenia I wojny światowej Irak pozostawał w brytyjskiej strefie wpływów. Po rozpoczęciu II wojny i sukcesach państw osi wśród irackich wojskowych narastały nastroje antybrytyjskie. W 1941 roku będący pod silnym wpływem agentów Abwehry premier Rashid Ali al-Gaylani wystąpił otwarcie przeciwko brytyjczykom. Zakazał on tranzytu wojsk i zażądał likwidacji baz.

Anglicy na terenie Iraku mieli kilka baz lotniczych, największą była Habbanija.
Dysponowali około stu samolotami: trzonem sił były myśliwce Gloster Gladiator, bombowce Vickers Welligton i Vickers Vincent. Na wyposażeniu były też Airspeed Oxford, Hawker Audax, Fairey Gordon.
Irackie lotnictwo dysponowało podobna liczbą samolotów: Gloster Gladiator, Breda Ba.65, Douglas DB-8, Savoia-Marchetti SM79, Avro Anson, De Hawilland Dragonfly.

Junkers Ju-90 w "Irackim" malowaniu (foto. Bundesarchiv)

Niemcy jako wsparcie dla irackich działań przysłali mieszaną jednostkę lotniczą pod dowództwem pułkownika Wernera Juncka.
W skład kommando wchodziło: 14 Me-110, 7 He-111, 15 Ju-52. W przerzucie jednostki wzięły udział także 3 Ju-90, które powróciły do Grecji.
Samoloty miały naniesione znaki irackiego lotnictwa. Jednostkę potocznie nazywano Sonderkommando Junck.

Wrak Heinkela He-111 z zamalowanymi swastykami i naniesionymi Irackimi oznaczeniami. (foto. Imperial War Museum)

Jednostka dotarła do Mosulu, który stał się jej bazą, 14 maja. Tego samego dnia brytyjscy lotnicy zniszczyli na ziemi dwa He-111.  Niemieckie bombowce pierwszy raz zaatakowały bazę w Habanijja 16 maja, w czasie ataku strącona została jedna maszyna. Tego samego dnia Brytyjczycy wykonali kontratak na lotnisko w Mosulu, zniszczono jednego He-111, a pozostałe bombowce wymagały napraw. Do końca maja bombowce kilka razy atakowały brytyjskie cele, lecz nie osiągnęły one większych sukcesów. Trzy zdatne  do lotu  Heinkele  odleciały na Rodos 29 maja.

Me-110 pierwszą walkę stoczyły 17 maja na południe od Bagdadu. Jeden Messerschimtt został zestrzelony. Do starć dochodziło jaszcze kilkakrotnie. Niemcy zgłosili zestrzelenie kilku Gladiatorów, w rzeczywistości uzyskiwali jedynie uszkodzenia. Do końca maja wszystkie Me-110 zostały zniszczone, głównie na ziemi, bądź z powodu braku części zamiennych nie nadawały sie do lotu. Na stan niemieckich samolotów ogromny wpływ miało fatalnej jakości paliwo.
Personel jednostki ewakuował się na pokładach kilku ocalałych Ju-52.

"Iracki" Me-110 w locie (foto. archiwum)

W konflikt zaangażowali się także Włosi. Przysłali oni, 28 maja, eskadrę myśliwców Fiat CR-42. Następnego dnia w walce z Gladiatorami nad Khan Nuqta stracili jeden myśliwiec. Drugą i ostatnią akcją bojową Włochów był demonstracyjny przelot nad kontrolowanym przez Brytyjczyków Khadiman. Przelot się udał, lecz w czasie powrotu jeden Fiat został zestrzelony przez iracką obronę plot. Po tym incydencie Włosi wrócili do baz w Afryce Północnej.

Zdecydowana brytyjska ofensywa doprowadziła do powołania nowego rządu w Iraku, który 31 maja ogłosił zawieszenie broni. W styczniu 1942 roku Irak wypowiedział wojnę państwom osi.

Tranzyt sił sonderkommando przez Syrię będącą pod kontrolą Francji Vichy był jednym z pretekstów dla wykoania operacji "Exporter", w wyniku której Wolni Francuzi opanowali Liban i Syrię.